“Nie lękajcie się” – to tytuł wywiadu z papieżem Franciszkiem dla włoskiego dziennika „La Stampa”, udzielonego w związku z pandemią koronawirusa. Jak podkreślił, teraz jest czas płaczu, „bo się cierpi”. „Z tej sytuacji możemy wyjść tylko razem” – dodał.
W opublikowanej dziś rozmowie papież powiedział, że zbliżające się święta wielkanocne należy przeżyć „ze skruchą, współczuciem i nadziej. I z pokorą, bo często zapominamy, że w życiu są ciemne strefy, mroczne momenty. Myślimy, że mogą przydarzyć się tylko komuś innemu. Tymczasem to jest mroczny moment dla wszystkich; nikt nie jest z tego wykluczony” – oświadczył Franciszek. Ocenił, że jest to czas „naznaczony przez ból i mrok, które weszły do domu”.
To sytuacja inna od tych, jakie przeżywaliśmy, także dlatego, że nikt nie może pozwolić sobie na spokój, każdy dzieli te trudne dni. (Franciszek)
>>> Papież Franciszek: nie zmarnujcie tych trudnych dni
Wskazał, że przygotowania do świąt w duchu modlitwy i postu „ćwiczą nas w patrzeniu na innych z solidarnością, zwłaszcza na cierpiących, w oczekiwaniu na błysk światła, które oświetli na nowo wszystko i wszystkich”. Papież zwrócił uwagę na znaczenie modlitwy w tej „trudnej, rozpaczliwej sytuacji”. “Bóg przekazuje nam męstwo i bliskość” – dodał.
Zapytany, czy wierzący mogą znaleźć pocieszenie w tym czasie, odparł: „Nie chcę dokonywać rozróżnień między wierzącymi i niewierzącymi. Wszyscy jesteśmy ludźmi i jako ludzie płyniemy tą samą łodzią”. „Tu się płacze, bo się cierpi. Wszyscy. Wspólna jest ludzkość i cierpienie” – zaznaczył.
>>> Franciszek zachęca do Komunii Świętej duchowej
Franciszek zauważył, że pomaga „współpraca, poczucie odpowiedzialności i duch poświęcenia, jaki rodzi się w wielu miejscach”. Przywołał usłyszaną w ostatnich dniach historię o zakażonej koronawirusem starszej kobiecie, która umierała w szpitalu w izolacji i chciała pożegnać się z bliskimi; stało się to możliwe dzięki pielęgniarce, która dała jej swój telefon i włączyła rozmowę wideo. Jak podkreślił papież, umierający potrzebują tego, by ktoś wziął ich za rękę, ostatniego gestu towarzyszenia.
„Wiele pielęgniarek i wielu pielęgniarzy spełnia to pragnienie, słuchając bólu samotności, biorąc za rękę. Ból tego, kto odszedł bez pożegnania, staje się raną w sercu tego, kto zostaje. Dziękuję tym wszystkich pielęgniarzom i pielęgniarkom, lekarzom i wolontariuszom, którzy mimo wyjątkowego zmęczenia pochylają się z cierpliwością i dobrocią serca, by zrekompensować wymaganą nieobecność rodziny. (Franciszek)
“Musimy myśleć o tym, że nadejdzie czas jak po wojnie. Nie będzie więcej „innego”, ale będziemy „my”. Bo z tej sytuacji możemy wyjść tylko razem” – oświadczył Franciszek. Zaapelował o budowę “prawdziwej solidarności”. „Słowami-kluczami, by zacząć od nowa, będą: korzenie, pamięć, braterstwo i nadzieja” – oświadczył papież.
