Światowy Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów ustanowił Jan Paweł II. Przypada on w uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego. Pierwszy raz był obchodzony w 1995 r. we wszystkich diecezjach na świecie – przypomniał rzecznik KEP ks. Paweł Rytel-Andrianik.
„Nieprzypadkowo Światowy Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów jest obchodzony corocznie w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Zbieżność ta ma swoją bardzo głęboką wymowę. Tego dnia śpiewamy, aby Jezus uczynił +serca nasze według Serca swego+. W ten sposób wierni modlą się nie tylko za siebie, ale szczególnie za księży, aby Chrystus przemieniał serca kapłanów na podobne do swego serca – pełnego miłości, pokoju, cierpliwości i miłosierdzia” – podkreślił rzecznik episkopatu.
Dodał, że w tym dniu we wszystkich diecezjach świata katolicy modlą się za swoich księży.
„Dziękują za dar ich powołania i posługę, dzięki której mogą spotykać Boga w sakramentach – szczególnie Eucharystii i spowiedzi. Jednocześnie proszą Boga o to, aby uświęcał tych, których wybrał i posłał. Dla księży ta świadomość, że nie są sami, że wspiera ich modlitwa ludzi, jest bardzo budująca” – powiedział ks. Rytel-Andrianik.
Zaznaczył jednocześnie, że ważny jest także wymiar wynagradzający tego dnia.
„Modlimy się za tych, którzy nie dochowali wierności powołaniu kapłańskiemu. Prosimy, jak w modlitwie kończącej Litanię do Serca Pana Jezusa, aby Bóg wejrzał na Serce swego Syna i w Jego imię udzielił nam wszystkim przebaczenia i miłosierdzia” – podkreślił rzecznik.
W diecezjach duchowni spotykają się przy tej okazji na wspólnych adoracjach i konferencjach. Dzień ma także uświadomić ich odpowiedzialność za jakość powołań kapłańskich i zachęcić do modlitwy za pasterzy. Jedną z form stałej modlitwy jest „duchowa adopcja” kapłanów.
Jan Paweł II podczas swego pontyfikatu wielokrotnie wzywał do modlitwy o „dar gorliwych i świętych kapłanów”, zaznaczając przy tym, że – aby osiągnąć ideał świętości – każdy kapłan „musi naśladować boskiego Nauczyciela, Dobrego Pasterza, który daje życie za owce swoje”.
Ustanowienie
W 1995 r., pisząc „List do kapłanów na Wielki Czwartek”, Ojciec Święty wezwał wszystkich do modlitwy o świętość kapłanów, a podczas audiencji dla włoskich kapłanów mówił, cytując św. José Maríę Escrivę: „Pan posługuje się nami jak pochodniami (…). Skąd mielibyśmy jednak wziąć ogień do tych pochodni światła i świętości, jeśli nie z Serca Chrystusa, niewyczerpanego źródła miłości?”.
„Kapłan nie może osiągnąć własnego uświęcenia bez pracy na rzecz świętości wiernych ani uświęcać innych bez uprzednich starań, by samemu być świętym” – czytamy w liście do kapłanów, opublikowanym przez Kongregację ds. Duchowieństwa.
Dokument został wydany przed uroczystością Serca Jezusowego, która jest obchodzona jako Światowy Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów.
Kult Serca Jezusowego rozwinął się w Polsce jeszcze przed objawieniami św. Małgorzaty Marii Alacoque. Polska miała też szczególne przywileje od papieża. Na cały Kościół święto Serca Pana Jezusa rozszerzył papież Pius IX w 1856 r. Począwszy od 1995 r., w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, która wypada zawsze w piątek po oktawie Bożego Ciała, Jan Paweł II ustanowił Światowy Dzień Modlitwy o Uświęcenie Kapłanów.
Początku kultu Serca Jezusowego można upatrywać wcześniej. Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński podkreślał, że pierwszą Jego czcicielką była Najświętsza Panna. „Dwa te najpiękniejsze Serca – Jezusa i Maryi – biły zawsze zgodnie i najżywiej ze sobą współczuły i w chwilach radości, i w godzinach bólu czy męki” – pisał kard. Wyszyński w 1965 r.
Polscy biskupi zachęcali do osobistego poświęcenia Sercu Jezusowemu, ale też oddania całych rodzin, co nazywane jest intronizacją Serca Jezusowego w rodzinach. Zwieńczeniem modlitw prywatnych było wspólne poświęcenie Najświętszemu Sercu Jezusowemu Narodu i Rzeczypospolitej. Nastąpiło to w uroczystość Chrystusa Króla w 1951 r.
