Dzień Modlitw w intencji Kościoła katolickiego w Chinach ustanowił Benedykt XVI w swym Liście do katolików chińskich z 27 maja 2007, w którym poza tym, wyrażając głęboką miłość i uznanie dla wiernych w tym kraju i okazując zrozumienie dla ich sytuacji, wskazał jednocześnie niezbędne warunki normalizacji stosunków między Pekinem a Stolicą Apostolską. Papież-senior postanowił wówczas, że Dniem Modlitw będzie liturgiczne wspomnienie czczonej w Szeszanie Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych – 24 maja.
Celem tego Dnia ma być proszenie Najświętszej Maryi Panny, aby dodawała sił swym duchowym dzieciom w obliczu prześladowań, spotykających je od początku istnienia reżymu komunistycznego (1949), aby umacniała jedność między tamtejszymi wspólnotami katolickimi angażującymi się w działalność na rzecz dobra społeczeństwa chińskiego. Ojciec Święty ułożył też specjalną modlitwę, przeznaczoną do odmawiania w tym Dniu.
22 bm. Franciszek na zakończenie środowej audiencji ogólnej przypomniał o obchodach Dnia oraz zapewnił wiernych chińskich o „swej szczególnej bliskości i uczuciu”. Poprosił ich, aby wytrwali „zjednoczeni w łączności z Kościołem powszechnym pośród codziennych trudów i doświadczeń”.
Od ponad półtora wieku jest to również dzień pielgrzymowania do wspomnianego sanktuarium w Szeszanie. Co roku przybywały tam tysiące wiernych, modląc się do swej Wspomożycielki w sprawach osobistych, ale też – szczególnie w naszych czasach – o ustanie ciężkich prześladowań religijnych w tym kraju. Rzecz znamienne, że wśród pątników byli wierni zarówno „oficjalni”, a więc ci należący do kontrolowanego przez rząd Patriotycznego Stowarzyszenia Katolików Chińskich (PSKCh), jak i „podziemni”, dochowujący wierności – mimo licznych utrudnień – papieżowi i Stolicy Apostolskiej. Jednoczy ich ta sama wiara i pobożność.
W rok po ukazaniu się wspomnianego listu Benedykta, a więc począwszy od 2008 regionalny Urząd Spraw Religijnych w Szanghaju i PSKCh tworzą mnóstwo przeszkód pielgrzymom do Szeszanu, toteż w ostatnich latach jest ich tam mniej.
W tym roku władze nie stwarzały szczególnych trudności, a mimo to – jak powiedział włoskiej agencji AsiaNews jeden z tamtejszych księży – przybyło mniej niż zwykle wiernych. Na stronie diecezji szanghajskiej wymieniono różne grupy, który od końca kwietnia do końca maja zapowiedziały dotarcie do sanktuarium i odprawienie Mszy na miejscu. W sumie jest ich kilka tysięcy, głównie z Szanghaju, Zhejiangu i Jiangsu.
Według samych wiernych, za każdym razem, gdy zbliża się święto Maryi Wspomożycielki, ich serca przepełnia „niewypowiedziana gorycz”. Benedykt XVI ogłosił tę uroczystość Światowym Dniem Modlitwy za Kościół w Chinach, co było dla nich wielkim pocieszeniem. Tymczasem ubiegłoroczny Układ Tymczasowy między Stolicą Apostolską a Chinami z 22 września ub.r. nie doprowadził do poprawy życia wspólnoty katolickiej w tym kraju, chociaż przedstawiciele watykańscy wiązali z nim wielkie nadzieje. Dotychczasowe owoce tego dokumentu są bardzo mizerne: reżym pekiński nadal prześladuje wiernych, szczególnie tych „podziemnych”, zrzuca krzyże z wież kościelnych, burzy kościoły, wtrąca do więzień niektórych księży.
W obliczu tych i wielu innych podobnych wydarzeń jeden z wiernych w rozmowie z agencją wyraził zaniepokojenie, że skutkiem Układu Tymczasowego może być zaprzepaszczenie wysiłków i zaangażowania wielu „podziemnych” księży i biskupów, np. biskupa Baodingu (prowincja Hebei) Giuseppe Fan Xueyana (1907-92), zamęczonego przez policję. „Nadal trwamy w wierze, mimo trudności i cierpień” – zapewnił rozmówca AsiaNews.
Inny wierny, nawiązując do mniejszej niż zwykle liczby pątników w Szeszanie, wyraził przekonanie, że nie zmalały ani kult do tamtejszej Pani, ani wola wyruszenia w pielgrzymkę, ale „obecna sytuacja nie zachęca ludzi do swobodnego wyrażania swojej woli, mimo niedawnego udziału Stolicy Apostolskiej w Światowej Wystawie Ogrodniczej w Pekinie i wizyty dwóch biskupów chińskich w Mediolanie”.
KAI/ad
