Z abp. Grzegorzem Rysiem, metropolitą łódzkim, rozmawia ks. Paweł Kłys

Czym jest i po co nam Wielki Post?

Wielki Post ma sens, bo jego sednem jest przygotowanie nas do Wielkanocy. To, co jest najważniejsze w Kościele, to jest Święte Triduum Paschalne – dlatego że nie wystarczy wiedzieć, iż Pan Jezus umarł i zmartwychwstał, tylko trzeba odkryć tę prawdę w samym środku swojego własnego życia. To znaczy, że trzeba odkryć zarówno swoją śmierć, którą jest przede wszystkim grzech, jak i doświadczenie zmartwychwstania razem z Panem Jezusem. To jest zawarte w najstarszym biblijnym tekście o zmartwychwstaniu, kiedy św. Paweł mówi: „Jezus Chrystus zmartwychwstał, zgodnie z Pismem, trzeciego dnia! ” (1Kor 15,3–4). To dość intrygujące, bo o zmartwychwstaniu trzeciego dnia Pismo Święte mówi tylko u Ozeasza (Oz 6,1-2), gdzie bohater tego tekstu jest w liczbie mnogiej: „Powróćmy do Pana! On nas zranił i On też uleczy, On to nas pobił, On ranę zawiąże. (…) Dnia trzeciego nas dźwignie”. Nas interesuje zmartwychwstanie Pana dlatego, że dotyczy nas, że ma się ono w nas wydarzyć, już tutaj, już teraz! To absolutnie najważniejsze święto chrześcijańskie. Jest ono także ważne w tym sensie, że każda niedziela jest tym świętem. Święty Jan Paweł II mówił, że każda niedziela jest cotygodniową Wielkanocą. Jednak to najważniejsze święto potrzebuje pewnej drogi wyciszenia, zatrzymania się, zwłaszcza w świecie, który jest tak zwariowany, szybki, bezrefleksyjny. W Kościele jest ten czas bardzo ważny także ze względu na tych, którzy idą do chrztu jako dorośli. Ten ostatni Wielki Post przed chrztem – bo chrzest jest w Wielkanoc – jest jeszcze bardziej intensywny, jest czasem mocnego, ostatecznego przygotowania się do chrztu.

Jak dobrze przeżyć okres przygotowania paschalnego?

Dokładnie tak, jak nas w to wprowadza Słowo Boże, które mówi o trzech ważnych postawach: post, modlitwa i jałmużna. Klucz jest taki, że trzeba mieć wszystkie trzy! Poszczę nie dlatego, że chcę schudnąć, ale dlatego, żebym miał się czym podzielić. Dlatego post i jałmużna idą ze sobą razem. Poszczę także dlatego, żeby przed Bogiem stanąć w postawie głodu. Post ma mi uświadomić, czego potrzebuję od Boga, co jest mnie w stanie nasycić, i ta refleksja jest już modlitwą, tak samo jak otwarcie na to, co Pan Bóg ma do powiedzenia na ten temat, to znaczy, czym On chce mnie karmić. On, który mnie stworzył, wie, czego mi potrzeba. Tak więc post, modlitwa i jałmużna – razem. Albo ma się te trzy postawy, albo się nie ma nic!

http://www.idziemy.pl/wiara/klucz-do-wielkanocy/58384